Evenementen

Rolduc-Holz, 17 juni 2012

 

Dames en heren,

 

Als voorzitter van het St. Catharinagilde mag ik u toespreken op een historische en symbolische plek. Niet zo zeer de vierkante meters waar we met zijn allen zijn maar vooral bij ons kapelletje. Kapeltje Berebeusj of het Kloe√ęsterkapelsje. In 1846 bouwde pachter Jan Jozef Deutz van hoeve Kloosterrade op Rolduc het Kapelletje op een steenworp afstand hier vandaan. De Kapel was niet weg te denken uit onze gemeenschap. Ten tijden van de mijnen liepen veel mensen dagelijks naar de schacht Berenboschhof, de O.V.S. Een rijke geschiedenis. Een rustplaats. Een gedenkplaats. En, zoals we nog van diverse plaatsgenoten weten, een plek waar werd afgesproken om ook ruzies te beslechten of stiekem je geliefde te ontmoeten. Een plek tussen Caf√© Rolduc waar de I.A.O-bus stopte en Rolduc. Decennialang heeft het Kapelletje op die plek bij de Dir. Evertsstraat gestaan.

 

En dan, in 1961, besluit de gemeentebestuur van Kerkrade dat het Kapelletje plaats moet maken voor nieuwbouw. Nieuwbouw als wapen tegen de na-oorlogse woningnood. Het kapelletje zou verplaatst worden naar de Mgr. Van Gilsstraat. Op 18 november 1961 ging het echter faliekant mis. Bij het takelen van het kapelletje zakte de kapel als een kaartenhuis in elkaar in duizenden stukken.

 

Dames en heren, nu precies 10 jaar geleden besloten de leden van het St. Catharinagilde Kerkrade-Holz dat er een replica moest komen van dat historisch monument waar velen goede herinneringen aan bewaren. Het St. Catharinagilde wist veel sponsorgeld bij elkaar te sprokkelen en op 2 juni 2002 werd dit Kapelletje tijdens een pontificale openluchtmis door Mgr. Wiertz, bisschop van Roermond in aanwezigheid van velen ingezegend. De verwijzing naar het St. Catharinagilde ligt letterlijk voor de kapel. De Catharinablom, een chrysant, de bloem die op Catharinadag 25 november bloeit, ligt keurig in een stenen plaveisel voor de kapel.

 

Vandaag vieren we dat het Kapelletje 10 jaar geleden weer een plaats heeft gekregen in onze gemeenschap. Een plaats met veel geheimen, met wensen, met vragen, met antwoorden en met rust. Een plek waar wandelaars even knikken, even stoppen, of even rusten. Ieder op zijn eigen manier. Een plek waar de processie, de Bronk, dit jaar ook met respect en devotie stopt. Net zoals in het verleden deze kapel een rustplaats in de processie was.

 

Dames en heren. Als je jarig bent krijg je cadeaus. Het St. Catharinagilde is blij met het cadeau dat u ons geeft door vandaag hier met zijn allen stil te staan bij de betekenis van de O.L.V. kapel. En als je jarig bent trakteer je. Onze traktatie bestaat uit een belofte. De belofte dat het St. Catharinagilde het als een taak en vooral een eer beschouwt om de kapel te blijven onderhouden zodat het voor toekomstige generaties behouden blijft, net zoals we dat de afgelopen 10 jaar hebben gedaan.

 

Dames en heren, ik wil mijn toespraak graag afsluitend met een gedicht van Nico Ploum dat hij in mei 2002 heeft geschreven over Ut Kapelsje, over uw kapelletje, over ons kapelletje Berenbos.

 

Max Ruiters,

 

Voorzitter St. Catharinagilde Kerkrade-Holz